ایران علی‌سینا مصطفوی را پس از پرونده مناقشه‌برانگیز حمله مسلحانه اعدام کرد
ایران در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ علی‌سینا مصطفوی را پس از محکومیت در پرونده یک حمله مسلحانه، در کرمان اعدام کرد. قوه قضائیه مدعی ارتباط او با اسرائیل و هواداران رضا پهلوی شد، در حالی که مدافعان حقوق بشر روند رسیدگی و اعتبار اعترافات را زیر سؤال بردند.
مصطفوی کوهنوردی اهل بم در استان کرمان بود. در ساعت‌های پیش از مرگ او، فعالان هشدار داده بودند که به سلول انفرادی منتقل شده و خانواده‌اش برای آخرین ملاقات فراخوانده شده‌اند. این درخواست‌ها مانع اجرای حکم اعدام نشد.
ادعاهای قوه قضائیه چه بود؟
میزان، خبرگزاری قوه قضائیه ایران، مصطفوی را به تیراندازی در کرمان در جریان جنگ با آمریکا و اسرائیل متهم کرد. در روایت این خبرگزاری از زخمی شدن غیرنظامیان، از جمله دختری خردسال، سخن رفته و ادعا شده بود که او از شبکه‌های سلطنت‌طلب حمایت می‌کرده و با رسانه‌های متخاصم ارتباط داشته است.
قوه قضائیه پرونده را به رضا پهلوی و اسرائیل مرتبط دانست. این گفته‌ها اتهام‌های مقام‌ها هستند، نه روابطی که به‌طور مستقل ثابت شده باشند. میزان همچنین مصطفوی را به شرکت در اعتراضات زمستانی و ارسال تصاویر برای رسانه‌های خارج از ایران متهم کرد.
میزان همچنین به مطالب گردآوری‌شده در بازرسی‌ها و تحقیقات و اعترافات منتسب به متهم استناد کرد. سازمان‌های حقوق بشری شرایطی را که این اعترافات در آن به دست آمده بود مورد اعتراض قرار دادند.
حکم اعدام و تأیید سریع آن
سازمان حقوق بشر ایران گفت مصطفوی در ۲۵ آوریل ۲۰۲۶ بازداشت شده بود. این سازمان به نقل از یک منبع مطلع، شعبه یک دادگاه انقلاب کرمان را دادگاه صادرکننده حکم معرفی کرد و گفت شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور در ۲۸ سپتامبر حکم را تأیید کرده است.
اتهام مستوجب اعدام «محاربه» بود که معمولاً به دشمنی با خدا ترجمه می‌شود. در حقوق کیفری ایران، این اصطلاح به دست بردن به سلاح به شکلی اشاره دارد که موجب ناامنی عمومی شود. نباید آن را بدون دقت با جاسوسی جایگزین کرد که اتهامی متفاوت است.
قوه قضائیه گفت مراحل قانونی به پایان رسیده بود. این ادعا، اعتراض‌های جداگانه درباره شواهد، نحوه رفتار در بازداشت و امکان فعالیت مستقل وکیل مدافع را برطرف نمی‌کند.
کارزار پیش از اعدام
ایران اینترنشنال گزارش داد که گروه حمایت حقوقی دادبان در ۱۳ اکتبر درباره اعدام قریب‌الوقوع هشدار داده بود. نهاد «حقوق بشر برای ورزش» نیز مصطفوی را از جمله ورزشکاران در معرض مجازات اعدام معرفی کرده بود.
تیم رضا پهلوی علناً خواستار جلوگیری از اعدام شد و ادعا کرد که اعتراف اجباری با شکنجه گرفته شده است. پهلوی، فرزند آخرین شاه ایران، از چهره‌های مخالف حکومت در تبعید است. درخواست علنی او ثابت نمی‌کند که اعمال ادعایی قوه قضائیه را هدایت کرده است.
کارزار عمومی بر حکم، شرایط بازداشت و آخرین فرصت برای جلوگیری از اعدام تمرکز داشت. سازمان حقوق بشر ایران نام زندان را زندان مرکزی کرمان اعلام کرد، در حالی که اطلاعیه میزان تنها از کرمان نام برد و زندان را مشخص نکرد.
الگویی گسترده‌تر در پرونده‌های سیاسی
سازمان حقوق بشر ایران در ۱۴ اکتبر گفت از ماه مارس دست‌کم ۱۵ زندانی سیاسی به اتهام وابستگی به گروه‌های مخالف ممنوعه اعدام شده‌اند. این آمار به دسته‌ای مشخص مربوط است و مجموع همه اعدام‌ها در ایران یا همه پرونده‌های شامل اتهام ارتباط با اسرائیل را نشان نمی‌دهد.
سازمان حقوق بشری هانا گفت تأیید دیوان عالی کشور نمی‌تواند نگرانی‌ها درباره شواهد غیرقابل اتکا، ادعاهای شکنجه یا دسترسی به دفاع مستقل را برطرف کند. این اعتراض‌ها پس از اجرای حکم از سوی مقام‌ها نیز در کانون کارزار باقی ماند.
