جنک اویغور می‌گوید تلفات اسرائیل در جنگ ایران «صفر» بوده است؛ این ادعا نادرست است
جنک اویغور در X مقایسه‌ای چشمگیر پیش روی دنبال‌کنندگانش گذاشت: صدها نظامی آمریکایی زخمی، ۱۹ آمریکایی کشته و ظاهرا حتی یک اسرائیلی هم آسیب ندیده است.
اما یک مشکل نسبتا بزرگ وجود دارد.
آمار تلفات اسرائیل صفر نیست. ماه‌هاست که صفر نبوده است.
بنیان‌گذار و مجری The Young Turks نوشت:
«تلفات آمریکا در جنگ ایران: ۸۶۱ زخمی، ۱۹ کشته
تلفات اسرائیل در جنگ ایران: ۰»
بخش اول تا حد زیادی با تازه‌ترین آمار علنی گزارش‌شده از پنتاگون مطابقت دارد. واشینگتن پست در ۲۵ سپتامبر گزارش داد سامانه تحلیل تلفات وزارت دفاع، شمار نظامیان آمریکایی زخمی از آغاز درگیری با ایران را به ۸۶۱ نفر افزایش داده است. سوابق علنی پنتاگون ۱۹ مرگ در میان نظامیان آمریکا را ثبت کرده بود، هرچند مقام‌هایی که روزنامه از آنها نقل‌قول کرد گفتند ممکن است مرگ‌های دیگری هنوز در پایگاه داده عمومی درج نشده باشند.
این خط دوم اویغور است که فرو می‌ریزد.
ایران در داخل اسرائیل غیرنظامیان را کشته است
درباره اینکه حملات ایران در جنگ ۲۰۲۶ افرادی را در اسرائیل کشته‌اند، ابهامی وجود ندارد.
همان ۱۰ مارس، گیدئون ساعر، وزیر خارجه اسرائیل، به رئیس شورای امنیت سازمان ملل نوشت که ۱۳ غیرنظامی در اسرائیل مستقیما در حملات موشکی ایران کشته شده‌اند.
آمار کشته‌ها همچنان افزایش یافت.
رویترز در ۲۲ مارس گزارش داد از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، دست‌کم ۱۹ غیرنظامی در اسرائیل و کرانه باختری در حملات ایران کشته شده‌اند. موشک‌های بالستیک ایران به مناطق مسکونی اصابت کرده و ده‌ها زخمی دیگر بر جا گذاشته بودند.
اینها آمار انتزاعی نیستند.
سه خواهر و برادر، یعقوب، آویگایل و سارا بیتون، از جمله کشته‌شدگان حمله موشکی ایران به بیت‌شمش بودند. بازرس کل اسرائیل بعدا به دیدار والدین آنها رفت و هنگام ابراز تسلیت، نام کودکان را علنا بیان کرد.
همین یک خانواده برای رد ادعای صفر کافی است.
افراد بسیار بیشتری نیز بودند.
و این فقط جنگ ۲۰۲۶ است
در صورت‌بندی اویغور مشکل دیگری هم وجود دارد.
اگر منظور او از «جنگ ایران» رویارویی نظامی مستقیم اسرائیل و ایران به‌طور کلی بوده، نه فقط نبردی که در فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، دفاع از این ادعا دشوارتر هم می‌شود.
در جنگ ۱۲روزه اسرائیل و ایران در ژوئن ۲۰۲۵، حملات موشک‌های بالستیک ایران ۲۸ نفر را در اسرائیل کشت؛ این آمار را مقام‌های اسرائیلیِ مورد استناد رویترز اعلام کردند. بیست‌وهفت نفر غیرنظامی بودند و یک نفر سرباز ارتش اسرائیل بود که هنگام حمله خارج از ساعت خدمت به سر می‌برد.
ایران در آن درگیری بارها شهرهای اسرائیل را هدف رگبارهای موشکی قرار داد.
پس دو تفسیر ممکن از پست اویغور وجود دارد.
اگر منظورش جنگ ۲۰۲۶ بود، حملات ایران افرادی را در اسرائیل کشته‌اند.
اگر منظورش دوره گسترده‌تر خصومت مستقیم اسرائیل و ایران از سال ۲۰۲۵ بود، در آن دوره نیز حملات ایران افرادی را در اسرائیل کشته‌اند.
با هیچ‌یک از این دو تعریف، عدد به صفر تبدیل نمی‌شود.
مقایسه تصویری نادرست می‌سازد
همین نکته ساختار پست اویغور را مهم می‌کند.
او صرفا یک آمار منفرد را اشتباه نگفت. دو ادعا را مستقیما کنار هم گذاشت:
آمریکایی‌ها: ۸۶۱ زخمی، ۱۹ کشته.
اسرائیلی‌ها: صفر.
این چارچوب‌بندی برداشت روشنی در ذهن خواننده می‌گذارد: آمریکایی‌ها در جنگی مرتبط با اسرائیل کشته و زخمی می‌شوند، درحالی‌که خود اسرائیلی‌ها بی‌تلفات از آن بیرون آمده‌اند.
اما فرض لازم برای ساختن این تضاد نادرست است.
می‌توان درباره سیاست آمریکا در قبال ایران بحث کرد. می‌توان با عملیات اسرائیل مخالف بود. می‌توان از دولت ترامپ، دولت نتانیاهو یا خود جنگ انتقاد کرد.
هیچ‌کدام از این استدلال‌های سیاسی سوابق تلفات را تغییر نمی‌دهد.
موشک‌های ایران افرادی را در داخل اسرائیل کشته‌اند.
سابقه اویغور درباره اسرائیل پنهان نیست
اویغور منتقد صریح اسرائیل است و اظهارنظرهای او مرتب بسیار فراتر از نقد سیاست‌های مشخص دولت اسرائیل می‌رود.
او پیش‌تر اسرائیل را «دولت تروریستی» توصیف کرده و اظهارات بسیار تند دیگری نیز درباره این کشور و عملکردش داشته است.
این سابقه هنگام بررسی پست اخیر، زمینه‌ای مرتبط است. اما هنوز ثابت نمی‌کند اویغور هنگام انتشار آمار تلفات چه می‌دانست.
و این تمایز مهم است.
نامیدن یک گفته به‌عنوان دروغ عمدی، به شواهدی نیاز دارد که نشان دهد گوینده می‌دانسته آن گفته نادرست است.
برای تشخیص مشکل پست، نیازی به حدس‌زدن وضعیت ذهنی او نیست.
نتیجه قابل راستی‌آزمایی ساده‌تر است:
جنک اویغور به مخاطبانش گفت تلفات اسرائیل در جنگ ایران صفر بوده است.
صفر نبود.
سوابق عمومی، بیانیه‌های دولت اسرائیل و گزارش‌های بین‌المللی، کشته‌شدن اسرائیلی‌ها در حملات مستقیم موشکی ایران را ثبت کرده‌اند.
اویغور هر استدلالی که می‌خواست درباره هزینه جنگ برای آمریکایی‌ها مطرح کند، برای بیان آن نیازی به حذف تلفات اسرائیل نداشت.
و این کار یک استدلال سیاسی را به ادعایی درباره واقعیت تبدیل کرد که در برابر سوابق تلفات دوام نمی‌آورد.
