چگونه حرفهای خود اسرائیل به دشمنانش کمک میکند در جبهه هشتم پیروز شوند

آیزنکوت خواهان بازداشت عاملان آتشافروزی بود. یک فعل در گزارش پترا نشان میدهد سخن او در آن سوی رود اردن چه معنایی پیدا کرد.
روز ۲۲ نوامبر، گادی آیزنکوت آتشافروزیهای شبانه در یهودا و سامره را «تروریسم یهودی» خواند و خواستار بازداشت عاملان آن شد. هنوز اوایل بعدازظهر بود که پترا، خبرگزاری رسمی اردن، همین دو کلمه را در تیتر عربی خود آورد. آنچه توجه مرا جلب کرد، فعلی بود که گزارش با آن شروع میشد. پترا به خوانندگانش گفت رئیس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل به این موضوع اعتراف کرده است.
همین فعل نشان میدهد که اسرائیل در جبهه هشتم با چه مسئلهای روبهروست، جبههای که در آن بر سر نگاه جهان به کشور ما رقابت میشود. آیزنکوت از دولت خودش میخواست دست به کار شود. در آن سوی رود اردن، حرفش اعتبار یک اعتراف از جانب اسرائیل پیدا کرد. حالا هر کس بخواهد علیه اسرائیل استدلال کند، میتواند به گفته کسی استناد کند که روزگاری فرمانده ارتش این کشور بوده است.
صاحبان خودروهایی که در آتش سوختند حق دارند خواهان اجرای عدالت باشند. خبرنگاران رویترز در نزدیکی رامالله خودروهای سوخته و دیوارنوشتهها را دیدند. پلیس اسرائیل تحقیقاتی را آغاز کرد. شناسایی عاملان آتشسوزی و پیگرد قضایی آنها بیش از هر بحثی بر سر یک تیتر به کار این خانوادهها میآید. تیتر از جهت دیگری اهمیت دارد. تعیین میکند دامنه اتهام به چه کسان دیگری برسد.
وقتی اتهامی از اسرائیل به آن سوی مرز میرود
اسرائیل دهههاست که در پاسخ به گزارشهای دروغ، واقعیتها را بررسی و منتشر میکند. از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ ضعف این روش بهروشنی و به شکلی تلخ آشکار شده است. برای بازنشر یک ویدئو چند ثانیه کافی است. تشخیص اینکه چه کسانی در تصویرند و پیش از روشن شدن دوربین چه اتفاقی افتاده، وقت بیشتری میبرد. کسی که سر میز صبحانه آن اتهام را روی تلفنش دیده، شاید هیچوقت خبر اصلاحشده را نبیند. نگرانم تصویری که از اسرائیل در ذهن او میماند، آسیبی ماندگارتر از شکست در میدان نبرد به بار بیاورد.
«ابله مفید» کسی است که ناخواسته به منافع طرف مقابل خدمت میکند. به نظر من، این تعبیر کسانی را هم در بر میگیرد که دیدهاند حرفشان چطور علیه اسرائیل به کار میرود و باز از سر عادت همان کار را ادامه میدهند. بعضی حتی ممکن است از این آسیب استقبال کنند، چون مطمئناند میتوانند آن را متوجه یک رقیب سیاسی کنند. وقتی اتهام از مرزهای اسرائیل گذشت، دیگر گوینده تعیین نمیکند چه کسی مقصر شناخته شود.
محکومیت شدیدتر اعتباری به همراه نمیآورد
بعضی از اسرائیلیها معتقدند هرچه در ملأعام خودمان را شدیدتر محکوم کنیم، جهان هم برای آمادگی ما در بازخواست از خودمان اعتبار بیشتری قائل میشود. در سپتامبر ۲۰۲۵، یک کمیسیون تحقیق سازمان ملل اتهامات گستردهای علیه اسرائیل درباره جنگ غزه منتشر کرد. اسرائیل این نتیجهگیری را رد کرد. این نظر یک هیئت تحقیق بود و جایگاه حکم دادگاه را نداشت. تصور کنید خوانندهای که از پیش آن اتهامات را پذیرفته، یک محکومیت دیگر از زبان یک اسرائیلی را چطور میشنود. آنچه ما نشانه بیداری وجدان خود میدانیم، شاید برای او تأیید دیگری بر مجرمیت ما باشد.
چه کسی باید پاسخگوی جرم باشد؟
ببینیم وقتی «تروریسم یهودی» به عنوانی کلی بدل میشود، چه چیزی از دست میرود. حماس پس از توافقهای اسلو بمبگذاران انتحاری را به سراغ اتوبوسهای اسرائیلی فرستاد. روز هفتم اکتبر، تروریستهایش برای کشتن غیرنظامیان و گروگان گرفتن مردم وارد آبادیهای اسرائیل شدند. اگر یک واژه را هم برای تهدیدی که با اسپری روی دیوار نوشته شده، هم برای آتش زدن خودرو و هم برای قتلعام خانوادهها به کار ببریم، خواننده از آن واژه چیز چندانی درباره آنچه رخ داده نمیآموزد. در همان حال، کسانی که کشتار حماس را «مقاومت» مینامند، واژه ملایمتری در اختیار عاملانش میگذارند.
اگر کسی خانهای را در حالی که ساکنانش داخل آن هستند آتش بزند، جان آن آدمها باید در مرکز گزارش باشد. بنویسید مهاجم چه کرده و شواهد درباره قصد او چه میگویند. بازخواست از او وظیفه است. افزودن صفت «یهودی» به جرم او، انداختن تقصیر به گردن کسانی را آسان میکند که هیچ نقشی در آن نداشتهاند. آیا واقعاً کسی فکر میکند یک یهودستیز با دیدن پرچم اسرائیل در خیابانی در اروپا میایستد تا بپرسد کسی که پرچم را در دست دارد به بنیامین نتانیاهو رأی داده یا به گادی آیزنکوت؟
ویویَن سیلور را به یاد بیاورید. او بیماران غزه را با خودرو به بیمارستانهای اسرائیل میرساند. تروریستهای حماس روز هفتم اکتبر او را در خانهاش در کیبوتص بئری کشتند. باورهای سیاسیای که به زندگی او شکل داده بودند، آن صبح از او محافظت نکردند.
تقصیر را همان جا بگذاریم که شواهد نشان میدهند
خانوادههایی که بیدار شدند و خودروهایشان را در حال سوختن دیدند، حق دارند بدانند چه کسی این کار را کرده است. ما هم در قبال یکدیگر مسئولیم و باید آنقدر همبستگی داشته باشیم که تقصیر را متوجه همان کسی بدانیم که شواهد نشان میدهند. کسانی را که آتش افروختند پیدا کنید. پروندههایشان را در دادگاه دنبال کنید. بگذارید جهان ببیند وقتی حرف سیاستمداران تمام شد، اسرائیل برای قربانیان چه میکند.



