مفسر اهل غزه از انتخابات اسرائیل استقبال می‌کند؛ فلسطینی‌ها بیش از ۲۰ سال در انتظار انتخابات سراسری
شهروندان عرب می‌توانند از انتخابات اسرائیل برای به چالش کشیدن دولت استفاده کنند. یک مفسر اهل غزه از این امکان استقبال می‌کند، اما فلسطینی‌های غزه و یهودا و سامره همچنان منتظر انتخابات تازه ریاست‌جمهوری یا پارلمانی هستند.
تیسیر عبد، مفسر اهل غزه، از مشارکت شهروندان عرب در انتخابات ۲۷ اکتبر اسرائیل به عنوان راهی برای کنار زدن بنیامین نتانیاهو، ایتامار بن گویر و بتسلئل اسموتریچ استقبال کرد. سخنان او که ابوعلی اکسپرس منتشر کرده، تضاد روشنی را نشان می‌دهد: صندوق‌هایی که او امیدوار است رهبری اسرائیل را تغییر دهند، اکنون معادل یک رقابت انتخاباتی سراسری در دسترس فلسطینی‌ها، چه زیر حکومت حماس در غزه و چه زیر اداره تشکیلات خودگردان در یهودا و سامره، ندارند.
آخرین انتخابات ریاست‌جمهوری فلسطینی در سال ۲۰۰۵ و آخرین انتخابات پارلمانی در سال ۲۰۰۶ برگزار شد. بیش از بیست سال بعد، فلسطینی‌ها بار دیگر با تاریخی در آینده برای انتخاب رهبری سراسری خود روبه‌رو هستند.
آرای اسرائیلی که می‌خواهد تعیین‌کننده باشند
ابوعلی اکسپرس این سخنان منسوب به عبد را درباره میزان مشارکت در نقب به اشتراک گذاشت:
"یورش به صندوق‌های رای در نقب، سوار بر شترها، الاغ‌ها و هر حیوانی که بتواند به رسیدن به هدف کمک کند: سرنگون کردن نتانیاهو، بن گویر و اسموتریچ.
"حتی دام‌ها و حیواناتی که آنها در غزه نابود کردند، از آنان متنفرند و برای سرنگون کردنشان تندتر قدم برمی‌دارند."
سازوکار سیاسی که او از آن استقبال می‌کند، روشن است: شهروندان رای می‌دهند، احزاب رقابت می‌کنند و صاحبان قدرت ممکن است توان ادامه حکومت را از دست بدهند.
اسرائیلی‌ها فهرست‌های حزبی را برای حضور در کنست، پارلمان کشور، انتخاب می‌کنند. در این رای‌گیری نخست‌وزیر مستقیما انتخاب نمی‌شود و تشکیل دولت به حمایت پارلمانی و مذاکرات ائتلافی بستگی دارد.
شهروندان عرب همین حق را در همان روند انتخاباتی اعمال می‌کنند. حمایت از حزب مخالف یا تلاش برای شکست دولت، مشارکت عادی در دموکراسی است. تضاد در استقبال از پاسخگویی انتخاباتی رهبران اسرائیل دیده می‌شود، در حالی که رهبری فلسطینی دهه‌هاست مشروعیت انتخاباتی سراسری تازه‌ای از مردم نگرفته است.
دو منطقه و یک داوری ملی غایب
کمیسیون مرکزی انتخابات فلسطین پیروزی محمود عباس در انتخابات ریاست‌جمهوری ۹ ژانویه ۲۰۰۵ را ثبت کرده است. دوره اصلی چهارساله او در سال ۲۰۰۹ پایان یافت و از آن زمان انتخابات ریاست‌جمهوری دیگری برگزار نشده است.
این کمیسیون تاریخ آخرین انتخابات پارلمانی را ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶ اعلام می‌کند. حماس در آن انتخابات اکثریت کرسی‌ها را به دست آورد. در سال ۲۰۰۷، حماس کنترل غزه را از فتح گرفت و شکاف سیاسی ماندگاری میان حماس در غزه و تشکیلات خودگردان تحت سلطه فتح، که بخش‌هایی از یهودا و سامره را اداره می‌کند، شکل گرفت.
تاریخ این دو رهبری متفاوت است، اما نبود داوری تازه رای‌دهندگان در سطح سراسری میان آنها مشترک است. هیچ‌یک با انتخابات بعدی ریاست‌جمهوری یا پارلمانی فلسطینی، ماموریت خود را از رای‌دهندگان تمدید نکرده است.
کسی که حوالی آخرین انتخابات پارلمانی به دنیا آمده، اکنون ۲۰ سال دارد. او از نوزادی به بزرگسالی رسیده، بی‌آنکه فرصت مشارکت در یک انتخابات سراسری فلسطینی را داشته باشد. این فرصت از دست‌رفته متعلق به رای‌دهندگان است، فارغ از اینکه حماس، فتح یا یک گزینه تازه را ترجیح دهند.
انتخابات محلی جای انتخاب ملی را نمی‌گیرد
فلسطینی‌ها در سطح محلی رای داده‌اند. انتخابات شوراهای محلی در ۲۵ آوریل ۲۰۲۶ در یهودا و سامره و دیرالبلح در مرکز نوار غزه برگزار شد. کمیسیون انتخابات فلسطین نتایج محلی را روز بعد اعلام کرد.
این رای‌ها برای نمایندگی محلی اهمیت داشتند، اما رئیس‌جمهور انتخاب نکردند و شورای قانون‌گذاری فلسطین را تغییر ندادند. ماموریت یک شورای شهر نمی‌تواند مشروعیت انتخاباتی سراسری عباس یا حماس را تمدید کند. رقابت برای اداره یک شهر، جای رقابت بر سر رهبری ملی را نمی‌گیرد.
فلسطینی‌ها نشان داده‌اند که می‌توانند در انتخابات شرکت کنند. پرسش حل‌نشده این است که چه زمانی این مشارکت به انتخاب رهبری و نهاد قانون‌گذاری مسئول تصمیم‌های سیاسی سراسری نیز گسترش خواهد یافت.
تاریخی دیگر و آزمونی تازه برای پاسخگویی
عباس در ۱۰ اکتبر انتخابات پارلمانی برنامه‌ریزی‌شده برای ۲۸ نوامبر ۲۰۲۶ را به تعویق انداخت و ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۷ را برای برگزاری هم‌زمان انتخابات ریاست‌جمهوری و پارلمانی تعیین کرد. خبرگزاری رسمی فلسطینی وفا این فرمان را گزارش داد.
در فرمان، محدودیت‌های اسرائیلی و شرایط امنیتی و انسانی، از جمله در غزه، از موانع برگزاری انتخابات عنوان شده است. وزارت خارجه فرانسه از مقام‌های فلسطینی خواست در تعویق تجدیدنظر کنند و انتخابات سراسری را بدون تاخیر برگزار کنند.
تاریخ آینده تا زمانی که مردم بتوانند رای بدهند، یک وعده باقی می‌ماند. این وعده سال‌هایی را پاک نمی‌کند که نه حماس و نه تشکیلات خودگردان با داوری انتخاباتی تازه‌ای در سطح ملی روبه‌رو نشده‌اند.
عبد نام رهبران اسرائیلی را که می‌خواهد رای‌دهندگان کنار بزنند، مشخص کرده است. استقبال او ارزش همین امکان را برجسته می‌کند: رهبران باید در برابر مردمی پاسخگو باشند که از تصمیم‌های آنان تاثیر می‌پذیرند.
دموکراسی وقتی به اهداف سیاسی شما خدمت کند، جذاب به نظر می‌رسد. فلسطینی‌ها نیز سزاوار حمایت‌های آن هستند، حتی وقتی رای آنها برای حاکمان خودشان دردسرساز باشد.
پرسش هم غزه را در بر می‌گیرد و هم یهودا و سامره را: مردم این مناطق چه زمانی فرصت مشابهی برای مطالبه تغییر در راس قدرت خواهند داشت؟
