اسرائیل پس از حمله فلای‌دبی دستور بازبینی امنیت پروازهای خارجی را داد
اسرائیل پس از حمله فلای‌دبی دستور بازبینی امنیت پروازهای خارجی را داد، در حالی که روایت‌های متناقض درباره بررسی خدمه پرسش‌هایی را درباره مسئولیت حفاظت از مسافران ورودی آشکار کرد.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، روز یکشنبه، 4 اکتبر، دستور بازبینی ترتیبات امنیتی شرکت‌های هواپیمایی خارجیِ عازم اسرائیل را صادر کرد؛ پس از آنکه حمله در پرواز FZ1073 فلای‌دبی پرسش‌هایی درباره رسیدن یک مظنون به تروریسم به کابین خلبان هواپیمای عازم اسرائیل ایجاد کرد.
اختلاف فوری بر تمایزی مهم متمرکز است: رسیدن اطلاعات به اسرائیل ثابت نمی‌کند که نهاد مسئول اقدام، آن را دریافت یا ارزیابی کرده یا بر اساس آن تأیید داده است. روایت‌های منتشرشده یکشنبه این زنجیره مسئولیت را همچنان نامشخص می‌گذارند.
فهرست خدمه و روایت‌های متناقض
مقام‌های منطقه‌ای به آسوشیتدپرس گفتند که مقام‌های امارات پیش از پرواز، اطلاعات مسافران و خدمه، از جمله ملیت آنان، را به اسرائیل داده بودند. آنان گفتند اسرائیل درباره هیچ‌کس در فهرست اعتراضی مطرح نکرد. AP هویت مقام‌ها را محرمانه نگه داشت، چون مجاز به صحبت علنی درباره تحقیق نبودند.
این روایت مقام‌های مرتبط در منطقه است، نه گزارش حسابرسی منتشرشده از مسیر گردش اطلاعات. پرسشی برای محققان مشخص می‌کند، بی‌آنکه معلوم سازد چه کسی شخصا داده‌ها را دیده یا چه اطلاعاتی همراه آنها بوده است.
وزارت حمل‌ونقل درباره نقش خود روایت دیگری ارائه کرد. در پاسخی که The Times of Israel گزارش داد، وزارتخانه گفت نه فهرست خدمه را دریافت کرده و نه به فهرست‌های پرواز دسترسی داشته است. به گفته وزارتخانه، فلای‌دبی کتبا تأیید کرده بود که بررسی‌های لازم خدمه و محدودیت‌های ملیتی در روند تخصیص مأموریت‌ها اعمال شده‌اند.
همان گزارش نوشت سازمان مالیاتی اسرائیل به هاآرتص تأیید کرده که مرکز داده‌های مسافرانش فهرست را دریافت کرده است. روشن نبود وزارت حمل‌ونقل بعدا آن را گرفته یا نه. بنابراین هر دو گزاره می‌توانند درست باشند: یک نهاد اسرائیلی ممکن است اطلاعاتی دریافت کرده باشد که نهادی دیگر می‌گوید هرگز ندیده است.
آنچه فرمانده پرواز توصیف کرد
اهمیت اختلاف اداری با روایت کاپیتان اسمیت ماچچار، منتشرشده در The Times of Israel در 4 اکتبر، روشن می‌شود. او به نتانیاهو گفت کمک‌خلبان همام الحمامی در پرواز 30 سپتامبر از دبی به تل‌آویو، بارها از پشت به او ضربه زده است.
ماچچار گفت ابتدا تصور کرده بود هواپیما آسیب دیده، اما سپس فهمید مرد دیگر در کابین به او حمله می‌کند. با وجود جراحت و دشواری در دیدن، سرانجام در کابین خلبان را باز کرد تا افراد بیرون بتوانند مداخله کنند.
روزنامه گزارش داد دادستان کل امارات حمله با تبر اضطراری کابین خلبان را توصیف کرده است. هواپیما در تبوک عربستان سعودی فرود آمد. این جزئیات توضیح می‌دهد چرا بررسی کنونی فراتر از بازرسی مسافران است: فرد متهم به حمله، عضو خدمه پرواز بود.
بررسی‌های موجود کجا متوقف شدند
در جلسه توجیهی جداگانه‌ای که The Times of Israel گزارش داد، بخش امنیت وزارت حمل‌ونقل گفت برای بررسی پیشینه به شرکت‌های هواپیمایی خارجی تکیه می‌کند. این بخش گفت نیرویی در خارج و ظرفیت اطلاعاتی لازم برای بررسی تک‌تک خلبانان خارجی ندارد.
مقام‌ها همچنین گفتند نمی‌توانند تعداد خلبانان کشورهای متخاصم را که به اسرائیل پرواز کرده‌اند مشخص کنند. میری رگو، وزیر حمل‌ونقل، تأکید کرد اطلاعات و ارزیابی تهدید بر عهده نهادهای امنیتی است. اینها توضیحات وزارتخانه‌اند، نه یافته‌هایی که آن را تبرئه کنند یا مسئولیت نهادی دیگر را ثابت سازند.
بنابراین مسئله سیاست‌گذاری دقیق‌تر از مطالبه تضمین ناممکن امنیت کامل است. بررسی معتبر باید مشخص کند چه کسی اطلاعات هویتی عضو خدمه را جمع می‌کند، چه کسی محدودیت‌ها و هشدارها را بررسی می‌کند و چه کسی می‌تواند در صورت بروز مشکل مانع مأموریت شود.
بازبینی همچنان به تصمیم نیاز دارد
به نوشته The Jerusalem Post، بازرس منصوب از طریق شورای امنیت ملی، ناکامی‌های امنیتی را بررسی می‌کند، اما اختیار مستقیم تغییر سیاست را ندارد. این موضوع تحقیق را از تصمیم‌های لازم برای اجرای نتیجه‌های آن جدا می‌کند.
گام‌های عملی بعدی، انتصاب بازرس و تعیین چارچوب بررسی است. اطلاعیه 4 اکتبر ضرب‌الاجل عمومی برای پایان کار تعیین نکرد؛ مشخص کردن مسئول اقدام بر اساس یافته‌ها به اندازه تعیین اینکه چه کسی پیش از پرواز اقدام نکرده مهم خواهد بود.
